საქართველოს მწერალთა სახლი, მაჩაბლის #13 თავისი მრავალშრიანი წარსულით ჩვენი ქვეყნის უახლესი ისტორიის მნიშვნელოვანი მეხსიერების ადგილია, თუმცა ამ შენობაში დიდი საბჭოთა ტერორის დროს მომხდარმა ტრაგედიებმა, ჩვენი საზოგადოების კოლექტიურ მეხსიერებაში მაჩაბლის 13 მყარად დაუკავშირა 1937-1938 წლების მასობრივ რეპრესიებს და ტოტალიტარიზმის მსხვერპლთა ხსოვნის სიმბოლოდაც აქცია.

1921 წლის თებერვალში საქართველოს გასაბჭოებიდან მესამე დღეს, 28 თებერვალს,  საქართველოს რევოლუციურმა კომიტეტმა დავით სარაჯიშვილის სახლი, პაოლო იაშვილის ინიციატივითა და საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის დადგენილებით, ქართველ მწერლებსა და ხელოვანებს გადასცა. 

მიუხედავად იმისა, რომ შენობა ქართველ მწერლებსა და ხელოვანებს რევკომმა გადასცა, მოგვანებით, იმავე რეჟიმს ამ კედლებშივე გამოჰქონდა განაჩენი სახლის პირველი ბინადარი  მწერლებისა და პოეტებისთვის. ამიტომაც ნიშანდობლივია, რომ რეპრესირებული მწერლების ხსოვნისადმი მიძღვნილი მუზეუმი სწორედ ამ სივრცეში განთავსდება.

მუზეუმის მხარდამჭერები არიან იუნესკოს პროექტი - „თბილისი წიგნის მსოფლიო დედაქალაქი“ და აშშ-ს საელჩო საქართველოში - აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტის CARDIF-ის ფონდი (Countering Adverse Russian Disinformation Fund - რუსეთის  დეზინფორმაციის წინააღმდეგობის ფონდი) უშუალო ჩართულობით.   

მწერალთა სახლში განთავსებული რეპრესირებული მწერლების მუზეუმი თავის თავში გააერთიანებს საბჭოთა ტერორის მსხვერპლთა შესახებ არსებულ მეხსიერებას და აქამდე უთქმელ ისტორიებს გააცოცხლებს.  ექსპოზიცია დამთვალიერებელს წარმოდგენა შუქმნს პერიოდზე, კონტექსტზე და იმ მექანიზმებზე, რომლებსაც ტოტალიტარული სახელმწიფო იყენებდა „მწერლობის მოსათვინიერებლად“; მუზეუმის სტუმრები გააცნობიერებინებენ ტოტალიტარიზმის ქვეშ მცხოვრები ხელოვანების დილემასა და ტრაგედიასუსტ ზღვარ კომპრომისსა და თანამშრომლობას შორის და ტერორზე დამყარებული რეჟიმის მთავარ მახასიათებელ - როცა, არავის სიცოცხლე და ხელშეუხებლობა გარანტირებული არაა, მიუხედავად მორჩილებისა, ან პირიქით - გულწრფელი თანამშრომლობისა და აქტივიზმისა.